Podróże i podróżnicy — 26 ciekawostek

Jak nazywa się podróż odbywana w celu odwiedzenia miejsc kultu religijnego?

Do miejsc kultu wyruszano z chęci odpokutowania za grzechy, zjednania łask lub w podzięce za nie.

Jak nazywa się podróżny korzystający z uprzejmości przygodnych właścicieli aut?

W XX wieku podróżny stał się pasażerem, a pęd do poznawania świata napędzał rozwój komunikacji.

Jak potocznie nazywa się podróż służbową?

Okolicznościową odmianą podróży jest z kolei podróż poślubna.

Jak nazywa się podróż w celu stałego lub czasowego osiedlenia się w innym kraju?

Podróż związana z wykonywaną pracą to z kolei podróż służbowa, a okolicznościową odmianą podróży jest podróż poślubna.

Kto był najsłynniejszym europejskim podróżnikiem średniowiecza?

W tej samej epoce Europę przemierzali też wędrowni poeci i pieśniarze: truwerzy, minstrele, a w krajach celtyckich bardowie.

Jak nazywa się wycieczkowicz zamiłowany w wycieczkach krajoznawczych?

Wycieczka to podróż krótkotrwała, która musi wystarczyć mniej majętnym lub mającym mniej czasu.

Jak nazywa się podróżowanie bez określonego celu?

Osobę, która się włóczy, nazywa się także łazikiem; dawniej szczególnym jej rodzajem był dziad-obieżyświat.

Jak nazywa się osoba podróżująca pieszo?

Podróżujący środkiem komunikacji to z kolei podróżny lub wojażer, a w XX wieku podróżny stał się po prostu pasażerem.

Kto wraz z Kolumbem i Magellanem jest wymieniany wśród największych podróżników-konkwistadorów?

Epoka wielkich odkryć geograficznych przypadła na XV i XVI wiek.

Jak nazywa się podróżowanie spowodowane tym, że nie ma się dokąd powrócić?

Przeciwieństwem jest wycieczka, czyli podróż krótkotrwała, której uczestnik to wycieczkowicz.

Na szczycie której góry stoi statua Chrystusa Zbawiciela w Rio de Janeiro?

Do pomnika można dotrzeć drogą lub kolejką zębatą, a statua jest jednym z symboli miasta.

Czym stawała się dawna podróż, gdy zabierano garderobę, zastawę stołową, namioty i służbę?

Najdawniejsze podróże miały cel praktyczny: naukę, handel albo politykę, czyli poselstwa.

Jak nazywa się podróżujący przedstawiciel handlowy?

Podróżny korzystający z uprzejmości przygodnych kierowców podróżuje autostopem.

Jak nazywano wyprawy zbrojne w odległe rejony świata organizowane w epoce wielkich odkryć?

Celem konkwistadorów był podbój i opanowanie nowych terytoriów.

Co w XX wieku z czasem zaczęło wystarczać podróżnemu za bagaż?

Pęd do poznawania świata stał się jednym z bodźców rozwoju komunikacji, a podróżny zmienił się w pasażera.

Kto, nazywany „ojcem historii”, był najwybitniejszym z logografów jońskich?

Logografowie jońscy uchodzą za pierwszych podróżników, którzy wyruszali w drogę, by poznać i opisać świat.

Który poeta napisał „Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu”, wydaną w 1839 roku?

Za utwory o podróży uchodzą też eposy Homera: „Iliada” i „Odyseja”.

Która postać z legendy jest stale w drodze?

Dawniej szczególnym rodzajem wędrowca był dziad-obieżyświat, witany przez ludzi osiadłych jako źródło informacji i rozrywki.

Do jakiej grupy wędrownych poetów średniowiecznej Francji zaliczał się François Villon?

We Francji wędrownych pieśniarzy nazywano także truwerami i minstrelami, a w krajach celtyckich bardami.

Kto napisał „Podróż do kresu nocy”?

Do klasyki literatury podróżniczej należy także „Podróż sentymentalna” Laurence’a Sterne’a.

W jakim dziele Ksenofont opisał przebieg „Wyprawy 10 Tysięcy”?

Przyczyny tej podróży były jeszcze bardziej dramatyczne niż wymuszona koniecznością wędrówka Solona po Egipcie i Lidii.

Który XVIII-wieczny lirnik kozacki był przedstawicielem wędrownych dziadów-obieżyświatów?

Taki dziad był rodzajem ludowego barda, a niesamowite wydarzenia prezentował zwykle w postaci pieśni dziadowskiej.

Kto udał się do Egiptu, na Cypr i do Lidii, gdy władzę w Atenach objął Pizystrat?

W starożytności podróżowano także dla przyjemności, a podróżnicy opisywali przemierzane krainy i zwyczaje ich mieszkańców.

Ile stuleci po wyprawach wikingów grenlandzkich cywilizowany świat dowiedział się o nich?

Celem tych wypraw była Winlandia, a sami wikingowie wyruszali z Grenlandii.

Kto napisał „Periegesis tes Hellados”, swoisty przewodnik po starożytnej Grecji?

Polski tytuł tego dzieła brzmi „Wędrówki po Helladzie”.

Kto napisał „Podróż bez celu” z lat 1824–1825?

Wśród polskich utworów o podróżach jest też „Podróż do Ciemnogrodu” Stanisława Kostki Potockiego, wydana w 1820 roku.